Na een inactiviteit van drie maanden wegens moederschapsrust ben ik terug achter mijn computer gekropen. Het is geen simpele opdracht geweest om als zelfstandige drie maanden out of the picture te zijn, zowel financieel als organisatorisch. Om als zelfstandige vrouw baby’s te krijgen, moet je gespaard hebben en vooraf serieus wat projectmanagment doen om jobs in goed banen te leiden. Gelukkig had ik Pieter en Grietje die mij hielpen. Het is allemaal goed gegaan, weer een ervaring rijker op professioneel en persoonlijk vlak. Maar als ik zelfstandige moeders in spé één tip mag geven: beloof niks aan je klanten tijdens je moederschapsverlof, want je krijgt niks gedaan. Zo’n hummeltje, dat is pas werken! Dag en nacht!

Iedereen verwachtte veel van het geboortekaartje. Het is een oude traditie die in hedendaagse communicatievorm totaal verouderd is. Iedereen weet al hoe hij heet, hoeveel kg hij weegt en hoelang hij is, nog voor het kaartje in de bus valt. Dus waarom doen we het dan toch allemaal? Ons kaartje was veel te laat klaar en pas twee weken na de bevalling (of laat ons juist zijn: keizersnede) opgestuurd. Toch zitten mensen er op te wachten en heb ik meermaals de vraag gekregen waar het kaartje bleef.

Bon, het verhaal van het ontwerp. Een persoonlijk project is steeds moeilijk. Je wilt iets helemaal anders doen of nieuwe technieken proberen. Dat vraagt tijd. Het is een simpel ontwerp, maar heb er ontzettend lang aan gezeten. Het ontwerp ligt in de lijn van wat ik tegenwoordig doe in andere projecten. Het werken met een kapstok is toch mijn corebusiness geworden. En daarom is het weer een conceptje geworden. Het kaartje heeft een simpele typografische look. Het doet wat het moet doen, de mensen informeren over datum, gewicht, lengte etc. Het lettertype heet Farao en is ontwikkeld door een designer met de naam Frantisek Storm. Hij heeft een eigen bedrijf dat Storm Type noemt. Tja.
Verder heb ik het laten drukken door Jozias Boone op groeipapier. Het was een zeer lastig drukproces met letterpress en ik denk niet dat hij het nog ooit gaat doen. Dus het is een zeer uniek kaartje.
Het concept heeft een ecologische knipoog. Gooi het kaartje niet weg, maar plant het. Ons hartje groeit…
De enveloppen zijn van gerecycleerd papier.

Het dankkaartje is niet gedrukt op groeipapier, dat wou ik Jozias niet meer aandoen.

Voor de snoepzakjes heb ik een stempel laten maken met als boodschap ‘om op te eten’. HIJ is om op te eten… maar ook de snoepjes.

Zie Behance voor grotere foto’s.